May 25, 2009

காதல் காகிதம் - A gift to remember (original)


காதலி
நான் உனக்கு 
ஒரு வெள்ளைக் காகிதத்தைப்
பரிசளிப்பேன் .
எதுவும் எழுதாத
வெள்ளைக் காகிதம் .
இது என்னவென்று
நீ கேட்பாய் . 

என் காதலையெல்லாம்
வார்த்தொரு கவிதை செய்து
உனக்குத் தரலாம் என்றுதான்
காகிதத்தோடு உட்கார்ந்தேன் . 

உன் சீனிச்சிரிப்பும்
சப்பை மூக்கும்
சிங்கார விழிகளும்
ஓவியமாய்
என் கண் முன்னே விரிந்தன .

நூறு நூறு வார்த்தைகள்
ஒரு கவிதைக்கான தேடலில்
நிலைகொள்ளாமல் அலைந்து
மின்னி மின்னி மறைந்தன .

எக்கச்சக்கமாய் 
வித்தைகள் புரிந்ததடி
இந்தக் காகிதம் .
உன் கண்களைப் போலவே . 

நான் 
கண்டு ரசித்தே
இயற்கையை வியந்தேன் , 
உன் கண்களைக் காண்பது போலவே !

கடைசியில்
ஒன்றையும் எழுதாமலேயே
இந்தக் காகிதத்தைக் 
காதலால் நிரப்பிவிட்டேன்
இதற்கு மேல் இதில்
ஒரு புள்ளி வைக்கக் கூட
இடமில்லை
என்று நான் சொல்வேன் . 

நீ சிரிப்பாய்
கொள்ளை அழகாய்ச் சிரிப்பாய்
ம்
வேறென்ன செய்திருக்கிறாய்
இதுவரை !

7 comments:

aswin jayaraman said...

ithu nalaruku da...unoda best nu solla maaten...but definitely afa translations are concerned originals have that real feel...proven again

mathi said...

original epovum original dan da ... was just trying my hand at a translation

a said...

super...waaaaaaaayyyyyyyyyyyyyyyy better than the translation. the conceptualization is too good. btw, did u really do this? :P

A STAR IN THE SKY said...

hey... indha kavidhai ya tamil la patha aprom nan ondrai nandraga unarndhen... tamilai vida veru endha mozhiyilum kavidhai eludhinal ithunai suvai niraindirukadhu endru.....

mathi said...

apdiyum sollalaam . enakku ozhungaa englishla ezhudha varalenum sollalaam . the thought comes along well in the original language in which it s thought ... that is the trick

PRABAKAR said...

your kavithai as well as your last comment are toooo good...

மதி said...

thanks prabakar

Post a Comment